بیش از ۴۰ سال، به عنوان یک دانشمند، به خودم اجازه دادم که متقاعد شوم که ما چیزی بیش از این بدن فیزیکی نیستیم. اینکه تمام تجربیات انرژیایی من صرفاً ساخته و پرداخته تخیل و آرزوهای من هستند.

وقتی در سال ۲۰۲۰، پس از یک بحران وحشتناک زندگی و اقدام به خودکشی، یک لحظه خودجوش کوندالینی و حل شدگی خویشتن در همه چیز را تجربه کردم، این انکار برای همیشه پایان یافت. نتیجه آن آرامش درونی، ارتباط عمیق و گشودگی کامل قلبم بود. دیگر نه استرسی، نه احساس گناهی و نه سرزنشی برای هر چیزی که ظاهراً در زندگی‌ام اشتباه پیش رفته بود. فقط این اطمینان وجود داشت که تمام دردهای زندگی‌ام برای بیدار کردن من و هدایت من به آگاهی بالاتر اتفاق افتاده است. یک تجربه‌ی عرفانی عمیق مرا برای همیشه تغییر داد.

از آن زمان، من دریافته‌ام که بدن ما صرفاً یک سیستم حسی است که از طریق آن روح ما خود را در این دنیا تجربه می‌کند و برای تکامل تلاش می‌کند. من به این درک رسیده‌ام که تمام چالش‌ها، دردها و بحران‌هایی که تجربه می‌کنیم، هدفی دارند. آنها تابلوهای راهنما هستند. آنها ما را به مسیر قلبمان بازمی‌گردانند. وقتی ذهنم از تجزیه و تحلیل دست کشید، توانستم بینش روحم را دریافت کنم: اینکه من اینجا هستم تا عشق و شفا را به جهان بیاورم. از آن زمان، دیگر به دنبال اهداف موفقیت نیستم. من ماموریتم را دنبال می‌کنم.

من رهبران را در مسیرشان به سوی کمال، آسودگی و قدرت درونی عمیق همراهی می‌کنم تا بتوانند از تمام پتانسیل خود استفاده کنند و در عین حال، شفا، الهام‌بخشی و تعادل را به شرکت‌هایشان بیاورند.